На овој голем ден за нас Македонците, во чест на сите оние кои ја натопиле оваа земја со својата крв, за слобода, своја и за идните поколенија, денес се сеќаваме на сите херои и ги величиме нивните имиња. Од овој ден Македонецот почнал да ја исправа својата глава над острата душманска сабја и организирано да се спротивставува. Ова е денот кога напатениот, измачен и угнетен народ, започнал да ја реализира својата идеја, својата кауза.

Положбата на Македонците и пред тој конгрес не била во ништо подобра, но овој момент од историјата значел продолжување на агонијата, нови агресии, илјадници загубени животи.

Со други зборови Македонскиот народ бил културно, духовно, политички, национално и просветно обесправен.

Ваквата неподнослива состојба, како и пропангандите на соседните народи за асимилација, се причините за формирањето на Македонската револуционерна организација (МРО).

На 23 октомври 1893 година во Солун, шестмина револуционерни интелектуалци : Дамјан Груев, д-р Христо Татарчев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Христо Батанџиев и Андон Димитров, со цел по пат на вооружена борба да се издвојува автономија за Македонија ја формираат организацијата и го започнуваат нејзиното ширење.

Усвоен бил Устав на организацијата, Централен Комитет ( претседател д-р Христо Татарчев, секретар Дамјан Груев ), како и мрежа на организации низ поголемите центри на Македонија. Особено организацијата добила на тежина кога кон неа се приклучиле Гоце Делчев, Јане Сандански, Пере Тошев и други револуционери кои ја делеле истата цел.
Цели на организацијата биле следните:

1. Организацијата да е тајна и револуционерна,

2. Нејзината територија да ја сочинува само Македонија со нејзините природни и географски граници,

3. Во неа да членуваат родени и лица што живеаат во Македонија без разлика на вера и народност,

4. Политичкото верују на организираните Македонци е автономна Македонија и

5. Да се чува самостојноста на организацијата за да не падне под влијание на политиката на соседните држави.

Започнала да се реализира паролата “Слобода или смрт за Македонија”. Сите надежи и сите погледи понатаму се вперени кон организацијата и нејзиното дејствување.

Конечно народот Македонски имал свој заштитник, луѓе кои ќе ја спроведуваат правдата на дело и ќе ги шират идеалите за слобода и самостојност.

Следувале Ресенското советување во летото 1894г. кога се формирани трите окрузи Скопски, Солунски и Битолски, па првиот Солунски конгрес во јануари 1896г. кога организацијата била преименувана во (ТМОРО) или Тајна македонско-одринска револуционерна организација.

По овој конгрес забрзано се обучувале и вооружувале чети. Со вооружените сили раководел Гоце Делчев кој го формирал и Четничкиот институт.

На Солунскиот конгрес во 1903 година, во отсуство на Делчев, влијателните луѓе на организацијата Груев и Сандански го наметнале своето мислење за кревање на Илинденското востание на втори август 1903 година.

Токму после овој настан на површина испливале внатрешните превирања, надворешните влијанија, предавствата и меѓусебните пресметки, како и борбата за превласт.

Тоа ја ослабнало организацијата до ниво што голем дел од лидерите биле убиени, а мекедонското ткиво било разединето.

На Рилскиот конгрес во 1905г. организацијата одново претрпува промени, името било заменето со (ВМОРО) или Внатрешна македонска одринска револуционерна организација.

Со вакво име организацијата постоела до 1908 и почетокот на Младотурската револуција кога и дошло до конечен расцеп и нејзин престанок.

Не смеат а да не се споменат значајните битки кој ги водела организацијата со Турците, би ги издвоиле битките кај: Могила, Готен, Трсје, Слива, Ножот, Маргара, Баница, Мечкин Камен, Арменско и мн. други.

Како пандан на претходната организација, кон крајот на 1919 година е формирана и (ВМРО) – Внатрешната македонска револуционерна организација, со Централен комитет (Тодор Александров, Александар Протогеров и Петар Чаулев).

И во овој период мисијата била иста автономија или независна Македонија, односно создавање на самостојна држава за Македонците.

Потсетувајќи се на овие денови од Македонската историја во секој еден од нас треба да се развива чувство на гордост, чувство на херојство.

Да вградиме такво чувство и кај идните генерации, за да ја пренесуваат вистината за македонското страдање, но и за македонското бунтовничко спротивставување против угнетувачите тогаш и сега.

ЧЕСТИТ ПРАЗНИК НА СИТЕ МАКЕДОНЦИ !

Браќа и сестри во Христа, наши прилепчани, ве известуваме дека ЛЕПЧИЊАТА ЗА СЛАВА ЌЕ СЕ ПЕАТ ИСКЛУЧИВО ВО ЦРКОВНИТЕ ХРАМОВИ.

За претстојната слава, на преподобната Петка (ПЕТКОВДЕН), во храмовите Св. Кирил и Методиј (ПАРАКЛИС) св. Петка во нас. Точила и лепчиња ќе се креваат преку цел ден во сабота (26.10.2024) од 7:00 – 17.30 ч. И НА САМИОТ ПРАЗНИК (наредниот ден) во неделата по завршувањето на Божествената Литургија.

Честита слава на сите кои ја чествуваат Св. Петка како закрилничка на нивните домови т. е. домашна слава!

Нека ни е за многу години и на помош.

На 25.10.2024 /петок/ од 18.30 часот во Ликовната галерија од ЦК „Марко Цепенков“ќе биде отворена изложба „Нова димензија во создавање 2 – Потрети“ од Александра Димитрова.

За изложбата „Нова димензија во создавање 2 – Портрети“

Самиот чин на создавање уметничко дело е трансформирање и создавање нова метафизичка димензија, чиј краен резултат е дело кое е поразлично од реалноста. Затоа сликите на Александра Димитрова, и покрај тоа што мотивите се пејзажот и портретот, се оригинални и претставуваат нејзино индивидуално гледање и креирање на овие мотиви. Во нејзините слики се чувствува силна експресивност и виталност преку играта на ликовниот јазик. Дијалогот помеѓу сликата и уметникот е театар каде што со потегот на четката таа гради свој свет на имагинарни простори и амбиенти. Комплементарноста на топлите и на ладните бои ја надополнува со текстура и цртеж, кои преку својот графицизам даваат витални атрибути. Нејзината вулканска енергија може да се види во композицијата којашто е игра на ритмички форми, кои создаваат некоја разиграна перспектива и длабочина во сликата. Тие имагинарни пејзажи таа ги гради слободно со големи површини на бои, кои таа ги патинира со различни нијанси, со што прави една енформелна и симболична композиција на игра и радост. Потсвесно или намерно, Димитрова од разиграните слики богати со бои и текстура извлекува со лесна и конструктивна линија одредени ликови и портрети, кои се идеализирани, но сепак носат одредена емоција, лиричност и грациозност. Стилски, нејзините слики се блиски до експресионизмот, енформелот со призвук на надреални и импресионистички тактилни доживувања, кои носат еден индивидуален ликовен ракопис. Сликите се прозорци на денешното турбулентно динамично живеење во кои секој може да се пронајде во раскошот на боите и формите и да креира свој дијалог на современата егзистенција – вели Синиша Новески

Катка биографија за уметницата:

Александра Димитрова е родена во Кочани 1986 год. Во 2001 година се запишува во средно уметничко училиште, ДСУПУ „Лазар Личеновски“ во Скопје, на одделот Применето сликарство. Веднаш по завршување на средното образование во 2005 година продолжува на ФЛУ во Скопје на одделот Сликарство со конзервација и реставрација. Во 2011 год. магистрира на ФЛУ во Скопје. Во 2024 година ги започнува своите докторски студии на НХА во Софија, Р. Бугарија. Учесник е на многу ликовни колонии, семинари, симпозиуми, организации на ликовни настани и на многу групни изложби во и надвор од својата држава. Досега има остварено многу самостојни проекти, работилници и 12 самостојни изложби во Скопје, Штип, Кавадарци, Кочани, Неготино, Пробиштип, Крива Паланка и др. Од 2009 г. e член на Друштвото на ликовни уметности на Македонија – ДЛУМ во Скопје. Од 2023 година е член и на Друштвото на ликовни уметности на Битола – ДЛУБ. Од 2017 година активно работи и изработува современи мозаици во соработка со Здружението од Скопје „Добре дојде Macedonia Welcome Centre“. Моментално работи во НУЦК „Бели мугри“ – Кочани. Oд 2015 година e стручен соработник за визуелни уметности, архитектура и дизајн, а воедно работи и како професор по ликовна уметност во Училиштето за цртање и сликање при НУЦК „Бели мугри“ – Кочани. Со ова училиште има реализирано многу проекти, ликовни работилници, многу изложби и ликовни перформанси.

Во должина од над 5 километри, започна изградбата на велосипедските патеки во Битола. Работните активности се одвиваат на ул. „Васко
Карангелевски“, а вело патеката ќе биде на потегот од Педагошки факултет до кружниот тек кај Веро, во должина од 800 метри. За овој потег,
одвоените средства од буџетот на општина Битола ќе бидат околу 72.000 евра.

Вело патеки ќе има и од левата и десната страна на ул. „Партизанска“, во должина од над 4,5 километри. Вредноста на вело патеките од двете страни на ул. „Партизанска“ е околу 425.000 евра.

Градоначалникот на општина Битола Тони Коњановски и советникот Бојан Бојковски, денес извршија теренски увид во градежните активности на
терен и се запознаа со динамиката на работа.

Изведувачот на терен, фирмата „Јоска Транс“ за реализација на велосипедските патеки има 120 работни дена, а вело патеките ќе бидат
изградени на веќе постоечките тротоарни места.

По бројни долгогодишни барања на граѓаните за вело инфраструктура во Битола, општината одлучи со сопствени средства да го реализира овој
проект, откако претходно во Советот не беше поддржан проектот за изградба велосипедски патеки, со средства од ЕУ, во рамките на проектот
„Smart4You2“.

На 20.10.2024 година во Никшиќ, Црна Гора, се одржа 15. Меѓународен Турнир во Џудо “Трофејот на Никшиќ-2024”. На овој турнир учество зедоа вкупно 488 натпреварувачи од 41 клуб, од 5 држави, во многу силна конкуренција. ЏК Сеишин – Прилеп зеде учество со 7 натпреварувачи, а освоени се 5 медали (1 златен, 1 сребрен и 3 бронзени).

Резултати поединечно:

1. Тамара Илиоска 1 во место
2. Теодора Илиоска 2 ро место
3. Матеја Николоска 3 то место
4. Дила Пупаловиќ 3 то место
5. Марко Ацески 3 то место
6. Јована Цветкоска 5 то место
7. Елдина Пупаловиќ 5 то место

Екипата ја водеа тренерите Мартин Ристески и Дејан Мицкоски, кои со оглед на големата конкуренција се задоволни од резултатите.

ЏК Сеишин-Прилеп продолжува со подготовки за следните меѓународни турнири.

Просечната месечна исплатена нето-плата по вработен, во август 2024 година, изнесувала 41 097 денари, што е за 12.9 отсто повеќе во споредба со истиот месец лани, соопшти Државниот завод за статистика.

Ваквото зголемување се должи, пред сѐ, на зголемувањето на просечната месечна исплатена нето-плата по вработен во секторите: Образование (18.9%), Уметност, забава и рекреација (18.8%) и Јавна управа и одбрана; задолжително социјално осигурување (17.0%).

Зголемување на просечната месечна исплатена нето-плата по вработен, во однос на претходниот месец, е забележано во секторите: Уметност, забава и рекреација (5.3%), Земјоделство, шумарство и рибарство (4.2 %) и Објекти за сместување и сервисни дејности со храна (3.2%).

Просечната месечна исплатена бруто-плата, пак, во август годинава, изнесувала 61 806 денари.

Општина Битола, доби владина поддршка од 230 милиони денари за 16 проекти аплицирани на јавниот повик за финансирање на инфраструктурни проекти.

За подобрување на инфраструктурата во урбаниот и руралниот дел на општината, како и за изградба и реконструкција на објекти од високоградба, локалната самоупрва обезбеди и буџетски средства со што бројот на проекти за реализација ќе биде зголемен, информираа од Општина Битола.

Средствата ќе бидат искористени за реконструкција на улично осветлување, коловози низ градот и населените места Буково, Троново, Магарево, Поешево и Логовоарди, реконструкција на водоводни линии, но и изградба на нова енергетски ефикасна фасада на ООУ „Стив Наумов“, како и паркинзи кај местата викани „Овчи Пзар“ и „Ат Пазар“.

Со владина поддршка и средства од општинскиот буџет ќе биде санирана јужната трибина од фудбалскиот стадион „Петар Милошевски“ и изградба на десет нови спортски игралишта налик на игралиштето во основното училиште „Елпида Кааманди“ во Битола.

Прилеп како град секогаш важел како расадник на млади таленти, во сите области на општественото живеење. Музика, спорт, наука… се само дел од областите во кои низ светот не’ претставуваат една плеада прилепчани и се наши амбасадори на кои се гордееме. Еден од нив е и Кирил Тодороски, 28-годишно момче од нашиот град, кој полека но сигурно прераснува во врвен научник за кого ќе слушне целиот свет. Кирил во моментов работи како доцент во Московскиот градски педагошки универзитет. Во Русија е од своја 18-годишна возраст, каде во изминатата деценија скалило по скалило се искачуваше, созреваше, вложуваше труд и напор, а резултатот од тоа денеска се 7 патенти во областа на ветеринарната медицина и физиологијата на човекот и животните, кои стојат зад неговото име. Во продолжение проследете го интервјуто со него и запознајте се подобро со неговите научни успеси.

-Здраво! Се викам Кирил Тодороски, имам 28 години, роден сум и израснат во градот Прилеп, Република Македонија. Имав 18 години кога добив стипендија од владата на Руската Федерација и дојдов на студии во Русија. На почетокот учев руски јазик и некои предмети од мојата специјалност. По завршувањето на подготовката за странци на руски јазик, се запишав на Казанската државна академија за ветеринарна медицина „Никола Ернестович Бауман“, на профилот ветеринарен лекар. По дипломирањето, решив да се запишам на докторски студии и да се развивам понатаму во науката. Сфатив дека сакам малку да ја променам областа, па избрав специјалност Физиологија на човек и животни. По завршувањето на докторските студии, успешно ја одбранив докторската дисертација и ми беше доделена титулата доктор на биолошки науки. Ова не беше лесен пат, но се трудев, ми се допаѓа науката и сум подготвен постојано да се развивам во различни области.

2. Што ве привлече кон научната кариера? Дали тоа беше вашата детска желба или интересот кон науката се разви подоцна?

-Не можам да кажам дека како дете сонував да станам научник, но со текот на времето, за време на студиите во академијата, сфатив дека науката и предавањето ме интересираат, па затоа решив да продолжам по тој пат.

3. Кое беше вашето прво сериозно научно работење? Како тоа влијаеше на вашата понатамошна кариера?

-На почетокот работев во академијата каде што студирав. За време на докторските студии држев часови по физиологија и патолошка физиологија, и тоа ми беше многу интересно. Исто така, работев како млад специјалист во научниот оддел, занимавајќи се со патенти. Потоа решив да се преквалификувам, поминав професионална преквалификација и станав професор по руски јазик како странски. Да, го научив јазикот на такво ниво што бев подготвен да го предавам на други странски студенти. Моето прво сериозно научно работење беше поврзано со истражувања во областа на ембриологијата и физиологијата. Овие истражувања станаа дел од мојата дисертациска работа.

4. Со кои предизвици се соочивте на патот до тоа да станете доцент?

-Пишувањето на научен труд на странски јазик не е лесно. Но, благодарение на внимателните насоки од мојот научен раководител проф. д-р. Асија Мазетдиновна Ежкова, успеав да ги надминам сите тешкотии и да ја напишам дисертацијата. За време на одбраната, во салата имаше многу експерти и гости. На мојата одбрана присуствуваа и моите родители, што беше многу важно за мене, и нивната поддршка многу ми значеше. На одбраната поканивме експерти од Москва, меѓу кои беше и проф. д-р. Елена Јурјевна Федорова, која, по успешната одбрана, ми предложи да се преселам во Москва и да започнам да работам во Московскиот градски педагошки универзитет, во Институтот за природни науки и спортски технологии.

5. Каде и што работите во моментот?

-Во моментот работам како доцент, помлад научен соработник во научниот центар и заменик директор за меѓународни односи во Московскиот градски педагошки универзитет, во Институтот за природни науки и спортски технологии.

6. Имате ли научни откритија или достигнувања со кои сте особено горди?

-Да, имам 19 научни труда, од кои 7 патенти во областа на ветеринарната медицина и физиологијата на човекот и животните.

7. Со кого соработувате во вашата научна работа? Дали тоа се колеги од вашата земја, Русија или меѓународни партнери?

-Соработував со Руската академија на науки. Во моментов имаме соработка со многу земји од бившиот советски сојуз, БРИКС и Кина.

8. Кои предмети ги предавате?

-Списокот на предмети е голем. Анатомија на човек, динамична анатомија, биохемија, физиологија на човек, спортска морфологија, основи на медицински знаења и здрав начин на живот, формирање на култура за грижа за здравјето, возрасна физиологија и анатомија и возрасна морфологија.

9. Како професор, што е најважно за вас во образованието на студентите? Кои методи ги користите?

-Најважното во образованието е да го привлечете и задржите вниманието на студентите, да направите сè што е можно за да ја засакаат дисциплината што ја предавате. Исто така, многу е важно да се има индивидуален пристап кон секој студент.

10. Имате ли некои посебни приказни за успех на вашите студенти, со кои сте особено горди?

-За време на мојата работа како професор по руски јазик како странски, моите студенти од Сирија и Виетнам освоија прво место на меѓународна конференција за руски јазик како странски.

11. Зошто Русија, а не некоја друга европска земја?

-Русија е многу убава и брзорастечка земја. Овде има многу можности за секој кој сака да се развива. Во Русија постојат морални и традиционални вредности што недостасуваат во европските земји.

Со почит и најдобри желби, проф. д-р Кирил Тодороски

https://www.mgpu.ru/personal/todoroski-kiril/

Викендов почнува зимското сметање на времето.

Со поместување на часовникот за еден час наназад, од 26. октомври почнува зимското сметање на времето, со што времето во 3 часот ќе се смета како 2 часот.

Зимското сметање на времето почнува секој последен викенд во октомври и трае до последниот викенд во март следната година.

Последните години во Европа, па и во земјава се води јавна дебата дали е потребно да дојде до прекин на сезонските промени на времето од зимско во летно и обратно.

Иако промената на времето е во принцип корисна за заштеда на енергија во текот на летото, очигледно има повеќе недостатоци отколку предности.