Денеска на 1. Март, народот има обичај да прави и подарува Мартинка, висулец од засукани конци кој се дава и се верува дека ќе донесе среќа.

Мартинката претставува засукан бел и црвен конец, најчестo волнен. Боите имаат строго определена смисла: црвено – крв, живот; бело – чистота, среќа.

Традицијата е на првиот ден од март најстарата жена во семејството да врзува на рацете на децата засукан бел и црвен конец за здравје и против уроци.

Мартинките се носаат до појавата на првото процветано дрво или на првиот виден штрк, а во Македонија и до здогледување на првата ластовица. Потоа се ставаат под камен. Ако после еден месец под каменот има мравки, годината ќе биде бериќетна.

-Секој оној што на својата рака ќе стави или на својата облека ќе закачи таканаречена „мартинка“ (нешто како нараквица направена од црвен и од бел конец) за здравје и за среќа, да знае дека од тој момент (свесно или несвесно) се откажал од Бог, односно од Православната Вера и Црква, и не може да учествува во нејзините Свети Тајни. Не може истовремено да веруваме и во Бог и во мартинка, смета Црквата.

Верата и суеверието немаат ништо заедничко, исто како што и Бог нема ништо заедничко со ѓаволот. А на два господара не можеме да им служиме, или ќе Му служиме на Бог или на ѓаволот – па секој слободно нека избере кому ќе му служи. И секое друго суеверие, спротивно на православната вера, не е од Бога.

Носењето мартинка е суеверен и магиски обичај, а со тоа и демонски обичај, затоа што луѓето што ги носат веруваат дека мартинките, откако ќе ги стават на себе на први март, не смеат да ги извадат сè до доаѓањето на пролетта и доаѓањето на ластовичките (или штрковите) и сè додека да расцути првото дрво. Потоа, според истото погрешно верување, мора да ги закачат на некое дрво и да си пожелаат добро здравје и среќа, со некаква вера дека желбите ќе им се исполнат. Вадењето на мартинката, пред време, се смета за несреќа и затоа луѓето ја чуваат со страв. Таквото верување нема никава врска со православната вера, туку е обично суеверие. Ние христијаните си носиме на рака или во рака бројаничка, украсена со крвче, која ни служи за молитва.

Христијанската среќа и здравје не доаѓаат на некој автоматски, безличен и лесен магиски начин со некакво просто чинење или нечинење на нешто – без личен подвиг и саможртва (како што ѓаволот ги подучил Ева и Адам во рајот: само ако вкусите од плодот на познанието на доброто и злото ќе бидете како богови – види 1. Мој. 3, 4-5), туку единствено со слободен подвиг во градење на личен однос со Бог, преку очистување на срцето од страстите, преку љубовно исполнување на Божјите заповеди и преку смирено учество во Светите Тајни на Црквата; на кој, подвиг, Бог лично, слободно и љубовно одговара во одредено спасително време за секој од нас.

Христијанската среќа и здравје извираат од личната заедница со Бог, а не од безлично, фобично и душегубно суеверие.

Денеска (01.03.2024) во 04.00 часот во с. Сенокос, општина Долнени, полициски службеници од ОВР Прилеп ги лишиле од слобода малолетник и В.Т.(21), двајцата од с. Сенокос, поради сомнение за сторено кривично дело „убиство“.

Имено на 29.02.2024 во 19.37 часот во ОВР Прилеп било пријавено дека на бул. „Гоце Делчев“ во Прилеп било пронајдено лице со повреди, по што билo пренесено во Градска болница Прилеп, каде што лекар констатирал смрт и било утврдено дека се работи за малолетник од Прилеп.

Полициски службеници од ОВР Прилеп заедно со јавен обвинител извршиле увид на местото на настанот, а по судска наредба бил извршен претрес во домот на малолетникот во с. Сенокос, при што биле пронајдени и одземени предмети со кои било извршено кривичното дело.

Со малолетникот бил извршен службен разговор, во кој го признал делото, а по целосно документирање на случајот, во координација со јавен обвинител против него е поднесена кривична пријава по член 123 од Кривичниот законик.

Другар го уби својот другар! Ова е епилогот од синоќешното убиство што се случи во центарот на Прилеп во непосредна близина на деветтокатницата. Убиеното 15-годишно момче од Сенокос со повеќе убоди од нож го убил негов другар и тоа момче на 15 години од истото село – пишува во најновата колумна новинарот Зоран Момироски за синоќешниот грозоморен чин после кој никој не остана рамнодушен.

-И е приведено во полиција. Се работи на причините за предходната нивна расправија која заврши со фатален крај. Јавно преку фб родителите на убиеното момче изразуваат голема тага. И се простуваат од нивното дете. А кај граѓаните остануваат реакциите со прашањето: ДАЛИ ПРИЛЕП Е БЕЗБЕДЕН ГРАД?!? И ШТО СЕ СЛУЧУВА СО ГОЛЕМ ДЕЛ ОД ЛУЃЕТО КОИ ОСТАНАЛЕ И ЖИВЕАТ ВО ОВАА СРЕДИНА?

Прагот на толеранција е на најниско можно ниво. Состојбите во семејствата се одразуваат и на улица. Секој ден сме сведоци на тепачки со тешки, а сега и смртни последици. Насилствата во семејството зачестија и кулиминраат. Се ,,крева рака,, и на полицајци.

Под закана се обвинители. Дедо извршил сексуално вознемирување врз внука. Жени тепаат мажи. А мажи жени. Некој велат: Ова го има насекаде!!! Да го има во повеќе милионски држави. А не во ,,педа,,држава. Каде секој знае за секого. Каде секој живее со секого. И каде секој мрази секого – пишува Момироски.

По повод Меѓународниот ден на лицата со ретки болести, Саат кулата во Битола, вечерва е осветлена во боите кои испраќаат порака за поддршка на овие лица. На овој начин, Општина Битола, уште еднаш потенцира дека потребно е да се подигне јавната свест за предизвиците со кои се соочуваат лицата со ретки болести, како и да им се помогне во полесно надминување на секојдневните проблеми.

Покрај ваквиот начин на поддршка, општината во соработка со други институции во градот, организираше повеќе настани посветени на овие лица, а преку Програмата за социјална заштита, на иницијатива на градоначалникот Тони Коњановски и со поддршка од Советот на општината, од минатата година, обезбедени се 1.000.0000 денари за лицата со ретки
болести.

Баталјонот на специјални сили го прославува 1 март, како датум во спомен на денот кога 1994 година е формирана првата специјална единица во Армијата, препознатлива како „Волци“, која воедно е и првата професионална единица.

Нејзин прв командант е тогашниот потполковник Мирослав Стојановски, потоа Началник на Генералштабот на АРМ во периодот од 2005 до 2011 година.

На почетокот на 2000-тите години единицата претрпува неколку структурни промени со тоа што станува дел од новата Единица за борба против тероризам, таканаречена „Соколи“ која првично за време на воениот конфликт во 2001 година требала да претставува здружено воено-полициско тело за борба против тероризам, но потоа се планирало да остане само дел од армијата. Кога е формирана Командата за специјални единици, Волците стануваат нејзин одред. Последната структурна измена на единицата се случува во 2003 година кога таа станува Баталјон за специјални намени, дел од Полкот за специјални операции заедно со Ренџерскиот баталјон, формиран наредната година.

На 18 август 2005 година на прославата по повод одбележувањето на Денот на АРМ, тогашниот Претседател на Македонија, Бранко Црвенковски го одликувал Баталјонот за специјални сили со Орден за воени заслуги, високо воено одличје кое се доделува за храброст и истакната служба на воен план. Toa е првото доделување воопшто на овој орден.

Како клучно тело во безбедносните структури, единицата активно учествувала во низа операции за време на воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Еден од поважните настани за единицата во овој период е Масакрот кај Вејце кој се случил на 28 април на патот меѓу селата Вејце и Селце во тетовско. Тој ден 8 припадници биле ангажирани во комбинирана патрола со 8 други припадници на ПЕП низ селата на Шар Планина. Волците учествувале со две возила Хамер со по четворица припадници внатре.

Конвојот од полициско-воени возила бил нападнат во заседа во тесен, непрегледен свиок, засечен од двете страни со косини до три метри височина. Во настанот загинуваат четворица припадници на единицата — Бобан Трајковски, Игор Костески, Миле Јаневски и Роберт Петковски. Овој настан се одликува како еден од најкрвавите во поновата историја на Македонија. Истиот го извршиле припадници на ОНА, во содејство со Муџахедини. По престрелката извршителите громорозно ги мачеле и касапеле убиените. На припадниците на единицата им биле разнесени главите, прстите, нозете.

Во касарната „Илинден“ – Скопје денеска ќе се одржи воена свеченост по повод одбележување на Денот на првата специјална единицата и 30 години од формирањето на Баталјонот на специјални сили (бСС).

На свеченоста, покрај министерката за одбрана Славјанка Петровска и началникот на Генералштабот на Армијата генерал-потполковник Васко Ѓурчиновски, ќе присуствуваат и армиски генерали, претставници од Министерството за одбрана и Генералштабот на Армијата, пензионирани генерали, команданти на команди и единици на Армијата и други високи гости.

Денот на единицата, согласно програмата, ќе се одбележи со пригодни обраќања на министерката за одбрана, началникот на Генералштабот на Армијата, првиот командант на единицата, пензионираниот генерал Мирослав Стојановски и командантот на бСС потполковник Стефан Ивановски, по што ќе следува соопштување на стимулативни мерки за припадници на единицата и презентација на дел од новата опрема за припадниците на Армијата.

Свирепо убиство се случи вечерва во строгиот центар на Прилеп.

По расправија помеѓу група на млади луѓе, следела прво физичка пресметка, а потоа со повеќе убоди од нож избодено е момче од населеното место Сенокос, општина Долнени.

Според првичните информации, момчето (А.Д.) е на возраст од околу 15-16 години.

Несреќниот настан се случил пред деветтокатницата во строгиот центар на Прилеп, по што момчето се обидело да побегне од напаѓачите. Очевидци тврдат дека тоа стигнало до поранешниот хотел “Скопје”, каде паднало и починало.

Засега не се познати сторителите на овој грозен чин, ниту и причините кои претходеле на трагичниот настан.

Свирепо убиство се случило вечерва во строгиот центар на Прилеп.

Имено, како што дознава Маркукуле, група на млади луѓе најпрво физички нападнале, а потоа и со нож избоделе младо момче пред деветтокатницата.

Според информациите од очевидци, момчето потоа се обидело да побегне и паднало пред поранешен хотел “Скопје”, каде и починало.

Засега не е познат идентитетот на момчето, само се знае дека има имало околу 15-16 години и дека е од ромска припадност.

Очекуваме повеќе информации во текот на ноќта.

Во Грција со скандалозна налепница покриена ознаката НМК на регистарска табличка на автомобил од Скопје.

Над сината лента со ознака НМК на регистерската табличка непознат сторител залепил скандалозна налепница на која пишува –

-Вие не сте Македонци, вие сте словени -, Македонија е Грчка.

Фотографијата од регистарската табличка е споделена на Фејсбук.

На 28.02.2024 на ул.„Филип Втори Македонски” во Битола, полициски службеници од СВР Битола ја лишиле од слобода К.З.(34) од Битола затоа што кај неа била пронајдена грутчеста материја.

По документирање на настанот, против К.З. ќе следува соодветен поднесок – информираат од СВР Битола.

Македонскиот народ по којзнае кој пат докажа дека е хуман. Македонија се крена на нозе да помогне за лекувањето на Леонид Индов, кој беше одбиен од државата да добие пари за лекување во странство.

До денес се собрани 80.000 евра како директна донација, а уште не е позната донираната сума преку телефонски повици. Заедно со тие пари, сумата собрана за Лео од неговите сонародници ќе биде многу поголема.

Сепак, акцијата не е запрена и можеме да продолжиме да донираме.

Една од големите акции ги организираа Панчо и Андреј од ДНК.

Токму Панчо ги откри најновите детали:

Собраните средства од хуманата лицитација заедно со Златната Бубамара, денес беа предадени на тетката на Лео. Господинот Кирче Митрески беше категоричен и не замоли “бубамарата” да стигне кај Лео, се со цел да го потсетува дека не е сам.

Досега само од донации (не се искалкулирани телефонските донации) се собрани околу 80.000 евра, и се надеваме дека со нив ќе ја затвориме сумата која е потребна за неговото лекување во Австрија.

Тука нема да застанеме, и заедно со сите вас ќе застанеме до Лео и неговата фамилија, со што ќе докажеме дека сме сплотени кога е најпотребно.