Фото/илустрација
Во најновата петочна колумна за минатонеделните случувања во Прилеп, новинарот Зоран Момироски се осврна и на работата на Советот на општината, каде според него само 3-4ца совеници си го заслужуваат месечниот хонорар, а сите останати служат како гласачка машинерија.
Делот од колумната во целост го пренесуваме во продолжение:
Ако се следат седниците на Советот на Општина Прилеп веднаш ќе се забележи дека секоја следна според дебатата што се води се добива се добива впечаток дека тие од НАРОДНИ СТАНУВААТ ЗАБАВНИ. Главни во ,,преставата,, се советникот Стеваноски и претседавачот на советот Билјана Кржеска. Која што поради функцијата, што поради краткото и не доволното искуство оти е доктор – гинеколог, е принудена да става ред во работата на Советот, но и да се справува со економско-правни забелешки наметнати пред се преку прашања дилеми, дискусии, па и реплики на репликите од страна на адвокатот Стеваноски. Но ги има и од другите опозициони советници и тоа економисти, правници…
Во овие жестоки, а понекогаш и непријатни прашања и забелешки се и другите од советничката група на Левица, а од СДСМ, Александар Китаноски со долго советничко искуство, повремено Драгица Николоска и толку. Сите други главно молчат. Па дури и кога јавно и непримерно од говорница ќе бидат наречени ПОСЛУШНИЦИ – ПОЛТРОНИ.
Ги нема советниците од мнозиството, ако не повеќе, барем да и дадат поддршка на Кржеска. Недостига дебата која би покренала суштинска расправи или проблем во интерес на граѓаните, но и за градот. Не знам дали е тоа партиска стратегија, лична потреба и убедување, или недовлно знаење и владеење на проблематиката. Незнам дали и со каква голема жестина се дебатира при разгледувањето на материјалите во комисиите.
Но, знам и општ впечаток е дека од досегашните неколку седници покрај споменатите другите молчат, а за молчење и кревање два прста сатнината им е 150 евра. Сето, тоа под услов ако Советот одржува седница еднаш месечо и притоа во просек таа да трае околу три часа. Ама исто така знам дека ваква сатнина, рака на срце нема ни во најбогатите земји во светот.
Целата колумна на Момироски прочитајте ја ТУКА